Neem contact
met ons op

Nieuws

Dag van de Mantelzorg

Voor de Dag van de Mantelzorg heeft Raïssa Soeter gesproken met mantelzorger Agnes en haar Luisterend Oor vrijwilliger Thea. Dit heeft geresulteerd in het volgende ontroerende interview, dat onder andere in de Nijmeegse Brug is geplaatst.

“Mijn manier van verwerken is door er veel over te praten”

Agnes Beekman Mulder is een van de Hulpdienst Nijmegen vrijwilligers die een ‘Luisterend Oor’ biedt aan een mantelzorger. Ze is buddy van Thea Looijs, die voor haar partner met Alzheimer en vasculaire dementie zorgt. “Het is een pak van mijn hart.”


“Zo’n vijf jaar geleden kon hij de weg ineens niet meer vinden. We dachten niet direct aan dementie. Hij kreeg in dezelfde periode de diagnose darmkanker en had daarnaast als zelfstandig ondernemer veel aan zijn hoofd”, vertelt Thea, die al 38 jaar met Bart samen is en met wie ze twee zoons heeft. “Door het te wijten aan stress en vermoeidheid schoven we het voor ons uit. Bart is een binnenvetter, maar eigenlijk had ik al langer in de gaten dat er iets niet klopte. Als iemand na vijftig jaar de weg niet meer weet, dan is het gewoon mis.”

De huisarts constateerde in eerste instantie geen dementie doordat Bart de standaard vragenlijst foutloos beantwoordde. Op een dag raakt hij echter zo verdwaald dat de politie hem opvangt en Thea hem naar huis moet begeleiden. Na een bezoek aan de geriater komt de zorg op gang. “Ik heb direct alle hulp aanvaard. Door mijn baan in de thuiszorg weet ik hoe snel een situatie kan omslaan. Het ging thuis ook niet anders en ik kon niet zomaar stoppen met werken.”

Bart gaat inmiddels vier dagen in de week naar de dagopvang maar thuis valt het Thea zwaar. “Ik ben constant alert op wat hij doet, ook ’s nachts. Als ik hem alleen moet laten, vind ik dat erg spannend.” Om Thea wat te ontlasten deed de zorgtrajectbegeleider een aanvraag bij Hulpdienst Nijmegen voor vrijwilligersondersteuning. “Ze vroegen of ik naast een vrijwilliger voor Bart zelf behoefte had aan een Luisterend Oor, een maatje met wie ik kon praten. Met alles wat ik meemaak, leek me dat heel fijn.”

Thea werd gekoppeld aan vrijwilliger Agnes, die zelf jaren mantelzorgster was voor haar moeder. Agnes: “Dementie is een verschrikkelijke ziekte. Ik raakte mijn moeder kwijt, maar ik heb, mede door mee te deinen in haar wereld, er de laatste jaren samen met haar een mooie tijd van kunnen maken. Mijn moeder en ik hebben samen een nieuwe wereld ontdekt.” Een optimistische kijk die Agnes graag aan anderen overdraagt; “Mensen leven nog, dus maak er een goede tijd van.”

Op de achtergrond houden medewerkers van de Hulpdienst contact maar de tweewekelijkse afspraak loopt als vanzelf. Thea: “Agnes is zo hartelijk dat ik gelijk het vertrouwen voelde om alles te kunnen bespreken. Het is een pak van mijn hart.” De ene keer wordt er gepraat over dagelijkse beslommeringen, de andere keer zijn ze samen tot tranen geroerd. “We zijn soulsisters,” lacht Agnes. “Zoals veel mantelzorgers is Thea iemand die almaar doorgaat. Ze is aan het hollen en overleven want Bart is haar alles. Ik vind het heel goed dat ze zich uit, en ook dat ze van mij te horen krijgt: je doet het potverdorie geweldig.”

Thea: “Mijn Bart is mijn Bart niet meer. Ik ben ook niet meer zijn vrouw, maar zijn verzorger. Ik moet er niet aan denken, maar ik besef dat het eindig is. Met alle welbekende fases die daarbij komen kijken; ontkenning, woede, verdriet en gelatenheid. Die akelige onrust in mijn buik, het gevoel van onmacht, het moet een plaats krijgen voor vrede en rust. Mijn manier van verwerken is door er veel over te praten. Met mensen die je een andere kant van het leven laten zien zoals Agnes, of in een lotgenotengroep en met mijn zussen, zoons en vriendinnen. Ik moet ventileren, dat zorgt voor lucht.”

Agnes benadrukt dat het contact ook haar goed doet. “Thea geeft mij energie en ze herinnert me eraan dat ik niet zo moeilijk moet doen over onbelangrijke dingen. Haar pijn relativeert. In die zin zijn we een lichtpunt voor elkaar. We zijn maar mensen, ons overkomt van alles. Ik denk regelmatig, laten we wat meer naar elkaar omkijken en vaker vragen, hoe gaat het met je, wat maak je allemaal mee? En luisteren, écht luisteren. We kunnen het allemaal als we er de tijd voor nemen en het maakt het leven waardevoller.”


Mantelzorgers die bijvoorbeeld een partner hebben met dementie, Parkinson of NAH, kunnen bij Hulpdienst Nijmegen terecht voor een ‘Luisterend Oor’. Een vrijwilliger die luistert en meedenkt. Meer weten? Neem contact met ons op.

Thea en Agnes
Thea en Agnes, foto: Ralph Schmitz
Ga naar volledig overzicht