Persoonlijk verhaal

Loes

“Ik zag een stukje van de Hulpdienst in De Brug staan. Ik was toen al een paar jaar met pensioen, had veel gereisd en had tijd genoeg om iets voor iemand anders te doen. En het bevalt me heel goed, ik word er echt blij van. Ik vind vooral de afwisseling erg leuk: de ene keer ga ik met iemand wandelen, de andere keer sta ik te werken in een tuintje en weer een andere keer breng ik iemand naar een afspraak in het ziekenhuis.

Ik moet wel iets te doen hebben. Ik ben niet het type dat met mensen thuis gaat zitten praten, hoewel ik weet dat ook dat nodig is. De Hulpdienst houdt daar goed rekening mee. Ook vind ik de mate van vrijheid die ik ervaar heel belangrijk. Ik kan mijn eigen dingen blijven doen, zoals wandeltochten blijven maken. Daar heb ik van tevoren wel goed over nagedacht. Ik kom nu wekelijks bij een dementerende mevrouw. Zij is niet veel ouder dan ik en dat is soms best confronterend. Het is begonnen met computerhulp maar inmiddels wandelen we veel en zijn we de laatste keer zelfs voor het eerst samen gaan fietsen. We hebben ontzettend gelachen. Het is anders dan bijvoorbeeld met een vriendin. Als ik met een vriendin een wandeltocht ga lopen dan doe ik dat vooral voor mezelf. Bij de Hulpdienst doe ik dit in eerste instantie voor de ander, maar ik heb er zelf plezier in. Het geeft extra voldoening als ik zie dat de ander er blij van wordt. En het kost zo weinig moeite zo’n middag.”

Ik wil
hulp geven

Ga naar overzicht vrijwilligers